Γενικότερα είμαι της άποψης πως πρέπει να κλωτσάμε τις άσχημες στιγμές του παρελθόντος μας στον κάδο των αχρήστων. Πρέπει όμως να ομολογήσω ότι μια συζήτηση που 'χα χθες με έναν πολύ καλό μου φίλο με έβαλε σε σκέψεις.
Λίγο πολύ και αυτός και 'γω πέσαμε κάποια στιγμή στη ζωή μας στην ίδια παγίδα. Να παίζουμε το παιχνίδι των άλλων και όχι το δικό μας. Βλέπεις, είναι πολύ εύκολο να αφεθείς στον ρυθμό που παίζει κάποιος άλλος για 'σένα. Να τον αφήσεις να τα κανονίσει οοοοόλα αυτός. Να μην έχεις σκοτούρες. Nα ακολουθείς.
Κάποτε το θεωρούσα και εξυπνάδα αυτό. Είχα άπλετο χρόνο να κάνω άλλα πράγματα επειδή και καλά δεν απασχολούσα το μυαλό μου με ερωτήματα τύπου "Τι θα κάνω το βράδυ". Και μέχρι ένα σημείο ήταν ωραία φάση. Στην πορεία είδα όμως πόσο μεγάλο λάθος έκανα.
Bλέπεις, αδερφέ μου, τίποτα δεν είναι στατικό στην ζωή. Και εκεί που η όλη φάση κάποτε ήταν ωραία δημιουργήθηκαν προβλήματα και τα πράγματα άρχισαν να σαπίζουν. Το να τα αφήνω λοιπόν στους άλλους δεν ήταν πια αρκετό.
Και εκεί κεραυνοχτυπήθηκα απ΄την εξής συνειδητοποίηση: Όσο αφήνεις τους άλλους να φτιάχνουν το παιχνίδι σου ποτέ δε θα είσαι ΕΣΥ υπεύθυνος της ευτυχίας σου. Θα 'σαι πάντα έρμαιο της τύχης, των συνθηκών και των καπρίτσιων των άλλων.
Πόσο πιο gay να γίνει η κατάσταση;
Θεωρώ πως καιρό τώρα είμαι κύριος του εαυτού μου. Πως καιρό τώρα παίζω με δικούς μου κανόνες, τα δικά μου παιχνίδια, στην δική μου αρένα, με το δικό μου κοινό. Χαίρομαι πολύ για αυτό. Ακόμη περισσότερο όμως χαίρομαι που και ο φίλος μου αρχίζει και το κάνει αυτό! Μάγκα, μέγιστο respect! Χαίρομαι πολύ που κατάλαβες κάποια πράγματα.
Κλείνοντας θέλω να ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΣΩ το μήνυμα του άρθρου - έχω την τάση να πετάω προσωπικές πληροφορίες και να θάβω αυτό που θέλω να πω. Γκουχ, γκουχ. Λοιπόν. Δε ξέρω ποιος είσαι, δε ξέρω τι έχεις κάνει, τι είσαι σε θέση να κάνεις και τι θα ήθελες να κάνεις ή να έχεις ήδη κάνει.. Αλλά επειδή η ιστορία έχει το συνήθειο να επαναλαμβάνεται είμαι σίγουρος ότι και εσύ έχεις πέσει στην παγίδα που έπεσα εγώ και ο φίλος μου κάποια στιγμή στην ζωή σου.
Άνοιξε τα ματάκια σου, και διάβασε το μία, δύο, τρεις φορές. Διάβασε το όσες φορές χρειαστεί.
Το κέντρο του κόσμου σου, το πιο σημαντικό πλάσμα του κόσμου όλου είσαι εσύ. Εσύ και κανείς άλλος. Μην αφήσεις ποτέ κανέναν να σου υπαγορεύσει την ζωή σου. Μην συμβιβαστείς ποτέ. Μην υποχωρείς εις βάρος του εαυτού σου. Να είσαι ο εαυτός σου, και όταν λέω ο εαυτός σου, ο καλύτερος δυνατός εαυτός σου. Ακολούθα την καρδιά σου και το ένστικτο σου - θα 'ναι πολύ πιο αληθινά απέναντι σου από ότι οποιοσδήποτε άλλος. Τέλος, όταν κάνεις λάθος, όταν πέφτεις, μη φοβάσαι. Η δύναμη βρίσκεται στο να σηκώνεσαι, όχι στο να μην πέφτεις ποτέ.
Αγάπα την party σου και κάνε τις επιλογές σου με γνώμονα αυτήν!
Φιλιά!
Υ.Γ Σ'άρεσε ο τίτλος πουτανάκι;
Λίγο πολύ και αυτός και 'γω πέσαμε κάποια στιγμή στη ζωή μας στην ίδια παγίδα. Να παίζουμε το παιχνίδι των άλλων και όχι το δικό μας. Βλέπεις, είναι πολύ εύκολο να αφεθείς στον ρυθμό που παίζει κάποιος άλλος για 'σένα. Να τον αφήσεις να τα κανονίσει οοοοόλα αυτός. Να μην έχεις σκοτούρες. Nα ακολουθείς.
Κάποτε το θεωρούσα και εξυπνάδα αυτό. Είχα άπλετο χρόνο να κάνω άλλα πράγματα επειδή και καλά δεν απασχολούσα το μυαλό μου με ερωτήματα τύπου "Τι θα κάνω το βράδυ". Και μέχρι ένα σημείο ήταν ωραία φάση. Στην πορεία είδα όμως πόσο μεγάλο λάθος έκανα.
Bλέπεις, αδερφέ μου, τίποτα δεν είναι στατικό στην ζωή. Και εκεί που η όλη φάση κάποτε ήταν ωραία δημιουργήθηκαν προβλήματα και τα πράγματα άρχισαν να σαπίζουν. Το να τα αφήνω λοιπόν στους άλλους δεν ήταν πια αρκετό.
Και εκεί κεραυνοχτυπήθηκα απ΄την εξής συνειδητοποίηση: Όσο αφήνεις τους άλλους να φτιάχνουν το παιχνίδι σου ποτέ δε θα είσαι ΕΣΥ υπεύθυνος της ευτυχίας σου. Θα 'σαι πάντα έρμαιο της τύχης, των συνθηκών και των καπρίτσιων των άλλων.
Πόσο πιο gay να γίνει η κατάσταση;
Θεωρώ πως καιρό τώρα είμαι κύριος του εαυτού μου. Πως καιρό τώρα παίζω με δικούς μου κανόνες, τα δικά μου παιχνίδια, στην δική μου αρένα, με το δικό μου κοινό. Χαίρομαι πολύ για αυτό. Ακόμη περισσότερο όμως χαίρομαι που και ο φίλος μου αρχίζει και το κάνει αυτό! Μάγκα, μέγιστο respect! Χαίρομαι πολύ που κατάλαβες κάποια πράγματα.
Κλείνοντας θέλω να ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΣΩ το μήνυμα του άρθρου - έχω την τάση να πετάω προσωπικές πληροφορίες και να θάβω αυτό που θέλω να πω. Γκουχ, γκουχ. Λοιπόν. Δε ξέρω ποιος είσαι, δε ξέρω τι έχεις κάνει, τι είσαι σε θέση να κάνεις και τι θα ήθελες να κάνεις ή να έχεις ήδη κάνει.. Αλλά επειδή η ιστορία έχει το συνήθειο να επαναλαμβάνεται είμαι σίγουρος ότι και εσύ έχεις πέσει στην παγίδα που έπεσα εγώ και ο φίλος μου κάποια στιγμή στην ζωή σου.
Άνοιξε τα ματάκια σου, και διάβασε το μία, δύο, τρεις φορές. Διάβασε το όσες φορές χρειαστεί.
Το κέντρο του κόσμου σου, το πιο σημαντικό πλάσμα του κόσμου όλου είσαι εσύ. Εσύ και κανείς άλλος. Μην αφήσεις ποτέ κανέναν να σου υπαγορεύσει την ζωή σου. Μην συμβιβαστείς ποτέ. Μην υποχωρείς εις βάρος του εαυτού σου. Να είσαι ο εαυτός σου, και όταν λέω ο εαυτός σου, ο καλύτερος δυνατός εαυτός σου. Ακολούθα την καρδιά σου και το ένστικτο σου - θα 'ναι πολύ πιο αληθινά απέναντι σου από ότι οποιοσδήποτε άλλος. Τέλος, όταν κάνεις λάθος, όταν πέφτεις, μη φοβάσαι. Η δύναμη βρίσκεται στο να σηκώνεσαι, όχι στο να μην πέφτεις ποτέ.
Αγάπα την party σου και κάνε τις επιλογές σου με γνώμονα αυτήν!
Φιλιά!
Υ.Γ Σ'άρεσε ο τίτλος πουτανάκι;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου