Εδώ και μια-δυο μέρες νιώθω ένα γαργάλημα να γράψω κάτι - αλλά δε ξέρω τι. Αναρωτιέμαι τι θέλω να γράψω. Λοιπόν, καταρχάς το σκηνικό: Είναι αργά, έχω φουγαροκαπνίσει ένα σωρό τσιγάρα και νιώθω πτώμα .. χωρίς όμως να μπορώ να κοιμηθώ!
Υπάρχει κάτι πιο σπαστικό απ'τον συνδυασμό κούρασης και αυπνίας;
Ξέρω ότι αν έκλεινα τον υπολογιστή και την μουσική που ακούω, αν πήγαινα να κάνω ένα χαλαρωτικό μπανάκι, αν ξάπλωνα στο ζεστό μου κρεβατάκι ΙΙΙΙΣΩΣ και να κοιμόμουν μετά από πολύ στριφογύρισμα και σπάσιμο νεύρων. Αλλά το γαργάλημα να γράψω δε λέει να με αφήσει.
Χάλια κατάσταση, τύπε!
Λέω να αυτοσχεδιάσω. Ξέρεις, να γράψω ότι μου κατέβει. Είναι και αυτό μια άποψη στην τελική. Κάθομαι και σκέφτομαι διάφορα περιστατικά στην ζωή μου και ξέρεις που καταλήγω; Όσες μα όσες φορές κάθησα και έκανα πλάνο, όσες φορές σχεδίασα κάτι... πήρα τα αρχίδια μου!
Αντίθετα όποτε άφησα τον εαυτό μου να κάνει ότι ένιωθε στη στιγμή, ή μάλλον, να ζήσει στη στιγμή είχα δραματικά καλύτερα αποτελέσματα. Δε θα πω ότι το ένστικτο είναι αλάθητο, θα 'μουν υπερβολικός.
Νομίζω όμως ότι η λογική σκέψη και ο προγραμματισμός είναι υπερεκτιμημένα. Σκέψου το εξής: Το λιοντάρι στη ζούγκλα κάθεται και κάνει το πρόγραμμα της εβδομάδας; Ο αετός κοιτάει την αντζέντα του ή καταστρώνει σχέδιο για το ποιο σκατοπρόβατο (ή ότι τρώνε οι αετοί) θα πάει να τσιμπήσει;
Μπα!
Τι κάνει; Υποθέτω η φάση πάει κάπως έτσι: Πεινάω, εντοπίζω, τρώω. Μπαμ, μπαμ. Χωρίς δεύτερες σκέψεις, χωρίς σχέδια, χωρίς αμφιβολίες και χωρίς χρονοτριβές.
Θες κάτι; Kάντο. Όσο πιο πολύ το σκέφτεσαι και ΔΕΝ το κάνεις, τόσο πιο πολύ χρόνο δίνεις στον εαυτό σου να επινοήσει ένα σωρό δικαιολογίες για να ΜΗΝ το κάνεις.
Πιστεύω αυτή η δύναμη, αυτή η ικανότητα, το να είσαι δηλαδή παρών σε κάθε σου στιγμή και σε κάθε σου επιθυμία είναι που διαχωρίζει τον απλό άνθρωπο απ'τον πραγματικά ιδιαίτερο άνθρωπο.
Στην τελική, φίλε μου που με διαβάζεις, αν το σκεφτείς θα δεις ότι η ζωή είναι πολύ μικρή για να κάνεις εκπτώσεις στις επιθυμίες σου. Γάμα τις συνέπειες, γάμα την γνώμη των άλλων, γάμα το νέφος και την μαύρη γάτα που δες στον δρόμο. Το τι είναι σωστό αρχίζει και τελειώνει σε αυτό που θες.
Όταν θες κάτι, μην διστάζεις.
Και μην ξεχνάς: Για να γαμάς στην ζωή σου (το λέω γενικότερα) δεν χρειάζεσαι πούτσα, χρειάζεσαι αρχίδια.
;)
Υπάρχει κάτι πιο σπαστικό απ'τον συνδυασμό κούρασης και αυπνίας;
Ξέρω ότι αν έκλεινα τον υπολογιστή και την μουσική που ακούω, αν πήγαινα να κάνω ένα χαλαρωτικό μπανάκι, αν ξάπλωνα στο ζεστό μου κρεβατάκι ΙΙΙΙΣΩΣ και να κοιμόμουν μετά από πολύ στριφογύρισμα και σπάσιμο νεύρων. Αλλά το γαργάλημα να γράψω δε λέει να με αφήσει.
Χάλια κατάσταση, τύπε!
Λέω να αυτοσχεδιάσω. Ξέρεις, να γράψω ότι μου κατέβει. Είναι και αυτό μια άποψη στην τελική. Κάθομαι και σκέφτομαι διάφορα περιστατικά στην ζωή μου και ξέρεις που καταλήγω; Όσες μα όσες φορές κάθησα και έκανα πλάνο, όσες φορές σχεδίασα κάτι... πήρα τα αρχίδια μου!
Αντίθετα όποτε άφησα τον εαυτό μου να κάνει ότι ένιωθε στη στιγμή, ή μάλλον, να ζήσει στη στιγμή είχα δραματικά καλύτερα αποτελέσματα. Δε θα πω ότι το ένστικτο είναι αλάθητο, θα 'μουν υπερβολικός.
Νομίζω όμως ότι η λογική σκέψη και ο προγραμματισμός είναι υπερεκτιμημένα. Σκέψου το εξής: Το λιοντάρι στη ζούγκλα κάθεται και κάνει το πρόγραμμα της εβδομάδας; Ο αετός κοιτάει την αντζέντα του ή καταστρώνει σχέδιο για το ποιο σκατοπρόβατο (ή ότι τρώνε οι αετοί) θα πάει να τσιμπήσει;
Μπα!
Τι κάνει; Υποθέτω η φάση πάει κάπως έτσι: Πεινάω, εντοπίζω, τρώω. Μπαμ, μπαμ. Χωρίς δεύτερες σκέψεις, χωρίς σχέδια, χωρίς αμφιβολίες και χωρίς χρονοτριβές.
Θες κάτι; Kάντο. Όσο πιο πολύ το σκέφτεσαι και ΔΕΝ το κάνεις, τόσο πιο πολύ χρόνο δίνεις στον εαυτό σου να επινοήσει ένα σωρό δικαιολογίες για να ΜΗΝ το κάνεις.
Πιστεύω αυτή η δύναμη, αυτή η ικανότητα, το να είσαι δηλαδή παρών σε κάθε σου στιγμή και σε κάθε σου επιθυμία είναι που διαχωρίζει τον απλό άνθρωπο απ'τον πραγματικά ιδιαίτερο άνθρωπο.
Στην τελική, φίλε μου που με διαβάζεις, αν το σκεφτείς θα δεις ότι η ζωή είναι πολύ μικρή για να κάνεις εκπτώσεις στις επιθυμίες σου. Γάμα τις συνέπειες, γάμα την γνώμη των άλλων, γάμα το νέφος και την μαύρη γάτα που δες στον δρόμο. Το τι είναι σωστό αρχίζει και τελειώνει σε αυτό που θες.
Όταν θες κάτι, μην διστάζεις.
Και μην ξεχνάς: Για να γαμάς στην ζωή σου (το λέω γενικότερα) δεν χρειάζεσαι πούτσα, χρειάζεσαι αρχίδια.
;)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου