Η πρώτη μου ανάρτηση!

"Τα ίδια και τα ίδια, φίλοι άσχετοι και φίδια, πισώπλατα παιχνίδια, τσαμπουκάδες και βρισίδια, μάγκες που πουλάνε μαγκιά στο πι και φι, και παίρνουν για βραβείο έναν super δονητή, μέρα παρά μέρα μια καινούρια μαλακία ... μα μου φαίνεται πως πλέον έχω πάθει ανοσία. ;)"

Αρχικά δεν είμαι σίγουρος ότι η σωστή έκφραση είναι "έχω πάθει ανοσία". Κάτι μου λέει πως το σωστό είναι "έχω κάνει". Όπως και να 'χει όμως, αυτό το ωραίο quote συνοψίζει μια χαρά τις σκέψεις μου τον τελευταίο καιρό.

Και καλά, πες okay. Το να είναι κανείς άσχετος ή "φίδι" και να σου κάνει μαλακία είναι δεκτό. Άλλωστε ποιος από μας δεν έχει παίξει πουστιά σε κάποιον τρίτο; Εγώ τουλάχιστον δεν είμαι Άγιος. Αλλά πραγματικά το να βλέπω φίλους να ξηγιούνται βρώμικα  είναι αυτό που μου γαμάει τον εγκέφαλο.


Φίλους.


Πολύ παρεξηγημένη λέξη.


Μου κάνει εντύπωση το πως στην σύγχρονη εποχή είμαστε περικυκλωμένοι από περισσότερους ανθρώπους από ποτέ.. και όμως τα κοινωνικά μας αισθητήρια δεν ήταν ποτέ χειρότερα. Τόσοι άνθρωποι γύρω μας, και όμως, πόσους από αυτούς γνωρίζουμε αληθινά;


Πόσοι είναι πραγματικά φίλοι μας;


Και τι σημαίνει φίλος;


Τροφή για σκέψη.


Τέλοσπαντων. Εγώ όπως είπα έχω πάθει (ή έχω κάνει) ανοσία στις πισώπλατες αρχιδιές. Η διαδικασία είναι η εξής: Στην αρχή σκέφτεσαι, γιατί ρε γαμώτο, τι έκανα. Μετά χαλιέσαι. Κάπου στην συνέχεια  θα νευριάσεις (εδώ πρόσεχε να νευριάσεις με τα σωστά άτομα και όχι με τον εαυτό σου!) και στο τέλος θα νιώσεις ένα .. κενό απέναντι τους.


Και αυτό το κενό είναι υπέροχο μάγκα!

Όταν η μικροψυχία των άλλων παύει να σε επηρεάζει τότε ξεκλειδώνεις την πόρτα της δικής σου μεγαλοψυχίας. Τότε είσαι ελεύθερος.. Και αν κρίνω από εμένα, πολύ χαρούμενος. ;)


Φιλιά~ 
Nuevo-Ego